เรื่องสมมติ

.

..

. .

ก๊อง .. . . แก๊ง .. แก๊ง . . ~

..
. .

เสียงอันคุ้นเคยของการกระทบกันของโลหะสองชิ้น ที่ได้ยินทุกๆเย็น

พร้อมๆกับกลิ่นหอมฟุ้งของอาหารบางชนิดไม่ซ้ำวันที่จะตามมาในไม่ช้า

จะเป็นอะไรไปไม่ได้ ... . .. .. . . .

นอกจาก.... . . .. ..

เสียงของกระทะ กับ ตะหลิว ที่กระทบกัน

กลายเป็นเสียงเพลงที่ร่วมกันบรรเลงทุกครั้ง ที่คุณแม่ทำกับข้าว . .. .

และในท่วงทำนองที่บรรเลงนั้น..

ใครเล่าจะล่วงรู้.. ว่าแฝงความหมายอะไรไว้มากมายเพียงใด

..

.. ..

. ..

.

..

. .. .

.

“อ่า.. อุ่นดีจังน้า~~”

เสียงใสๆของกระทะสีเงินวาววับ เอ่ยขึ้นหลังจากที่เปลวไฟสีอ่อนถูกจุดขึ้นบนเตา

“หนาวมาตั้งนาน.. เตาไฟเนี่ยยังไงก็อุ่นตลอดเลยจริงๆน้ะ ^^ ”

แต่แล้วเสียงของกระทะก็ถูกขัดขึ้นด้วยเสียงบางอย่าง

..

.

ก๊อง..~

.

..

“โอ๊ย..”

“นายอีกแล้วหรอ เมื่อไรจะเลิกมาจิ้มฉันสักทีน่ะ”

เสียงของกระทะใบเดิม ออกแนวบ่นๆๆ แต่ก็ดูจะไม่ได้มีความจริงจังอะไรเท่าไร

อาจเพราะว่าความเคยชินละมั้ง??

..ก็ กระทะ กับ ตะหลิว เค้าก็ทะเลาะกันอย่างนี้ทุกวันนี่นา~

“555 ถามหาวันนั้นหรอ ไม่มีทางซะหล่ะ มันจะไม่มีวันนั้นแน่นอน คอนเฟิร์มเลยเอ้า!!”

เสียงทุ้มๆอารมณ์ดีของเจ้าของเสียงบ่งบอกบุคลิกของมันได้เป็นอย่างดี

ตะหลิวเป็นอย่างนี้เสมอ.. คล่องแคล่ว สดใส ขี้เล่น อารมณ์ดีตลอดเวลา

อีกอย่างก็คือ “ชอบแกล้ง” เป็นที่สุด โดยเฉพาะกับการแกล้ง กระทะ เนี่ยแหละ

.

..

.

เป็นที่รู้กันของใครต่อใครแถวนี้

ว่าทุกวัน เวลาเย็นๆ นอกจากเสียงผัดกับข้าวแล้ว

เสียงทะเลาะกันเบาๆของกระทะ กับ ตะหลิวเนี่ยแหละ ที่จะลอยมาตามลมด้วยทุกครั้ง

.

..

“เมื่อไรน้า ฉันจะได้มีชีวิตสงบๆโดยไม่มีนายมารบกวนเนี่ย”

“เฮ้ออออ ก็บอกไปแล้วไง ว่ายากกกกกกกกก”

“ตั้งใจจะอยู่แกล้งฉันตลอดไปเลยใช่มะ”

“เข้าใจถูกละจ้ะ 555”

“เชอะ”

เมื่อพูดไปสารพัดอย่างแล้ว..

ผลสุดท้ายมันก็เหมือนเดิม คือก็ยังต้องเจอกับการกวนประสาทแบบเดิมๆ

....กระทะก็เลยได้แต่ปลง เฮ้อออออ~

.

..

.

ในขณะเดียวกัน..กับที่ใครบางคนแอบอมยิ้ม

กับการที่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้แกล้ง ได้ทำตัวกวนประสาทให้ใครบางคนบ่นอยู่ทุกวัน

..

.

“เฮ้อออ วันนี้เค้าก็บ่นเหมือนเดิมเลยน้า~”

เสียงทุ้มเปรยๆราวกับบ่นให้ตัวเองเท่านั้นได้รับรู้

หลังจากที่เสร็จหน้าที่การทำกับข้าวแล้ว

“เฮ้อออ เมื่อไรน้า ที่เธอจะรู้สักที .. ”

“ว่าเหตุผลจริงๆน่ะ มันเพราะว่า.. ”

เพียงในใจเท่านั้น ที่ตะหลิวจะได้ต่อประโยคถัดมาว่า...

.. เพราะว่าฉันเป็นห่วงเธอนะ  

..ไม่เข้าใจกันบ้างเล้ยยย ~

.ก็ฉัน.. กลัวว่าเธอจะร้อนเกินไป

ฉันเลยแบ่งความร้อนมาที่ฉัน ตอนที่เราแตะกัน ,,

เฮ้อออ.. เอาเถอะๆ เธอไม่รู้ก็ไม่เป็นไร..

สำหรับฉัน แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้ดูแลเธอไกลๆ มันก็ดีมากพอแล้วหล่ะ

แค่เท่านี้.. มันก็ดีเกินพอแล้ว สำหรับการ “แอบรัก”